Autodestrukcja – agresja skierowana przeciwko sobie, samookaleczanie

Autoagresja to zjawisko, które jest prawdziwym balastem dla każdego, kto odczuwa silną potrzebę, by kaleczyć siebie w sytuacjach napięcia emocjonalnego. Wbrew pozorom nie jest to problem tylko młodzieży, chociaż to właśnie w przypadku tej grupy społecznej, problem jest najbardziej nagłośniony. Trzeba bowiem nauczyć młodych ludzi okaleczających się tego, jak radzić sobie z impulsami, które prowadzą do zadawania sobie bólu i ran.

Autodestrukcja – samookaleczenie

Skąd w człowieku biorą się takie impulsy, że zaczyna odczuwać przymus zadawania sobie bólu i ran? Wszystko tak naprawdę zaczyna się wtedy, gdy w ogromnym stresie psychicznym oraz napięciu emocjonalnym, człowiek poczuje, że zadawanie sobie bólu niejako przywraca go do trzeźwości umysłu. Można powiedzieć, że ból to taki bodziec, który dla ludzi autoagresywnych jest niejako kubłem zimnej wody. Brzmi dziwnie? Ale właśnie tak działa ten mechanizm. Mechanizm, który czasami pojawia się w zupełnie nieoczekiwanym momencie w młodości, a który może działać przez całe życie człowieka. Warto zatem zaznaczyć, że autoagresja może być przejawiania również przez ludzi dorosłych, chociaż bywa z nimi rzadziej kojarzona.

Samookaleczenie – formy

Osoby, które samookaleczają się, zwykle skrzętnie ukrywają swoje rany. Ten mechanizm radzenia sobie z emocjami jest dla nich bowiem bardzo wstydliwy. Zatem nie epatują śladami agresji kierowanej do siebie. Jaka jest najczęstsza forma samouszkadzania się? To drapanie się do krwi za pomocą różnego rodzaju ostrych narzędzi, robienie sobie nakłuć oraz nacięć, które mogą mieć postać bardzo głębokich lub powierzchownych ran, najczęściej na udach i łydkach, oraz na ramionach. Osoby autodestrukcyjne mogą również przypalać się, na przykład papierosem. Bardzo często nawet w gorące dni, noszą długie spodnie oraz ubrania z długim rękawem, aby ukryć ślady swoich działań. Autodestrukcja i samookaleczenie to tak rozległe zjawisko, że trudno jest opisywać go w skrócie. Z pewnością warto jednak pamiętać o tym, że w najbardziej tragicznym scenariuszu, osoba autodestrukcyjna może nawet się zabić czyli popełnić samobójstwo. Dlatego właśnie tak ważna jest pomoc.

Autodestrukcja – samookaleczenie – pomoc psychoterapeuty

Niezbędna pomoc to pomoc psychoterapeutyczna. Lekarz psychiatra, psychoterapeuta musi nauczyć człowieka radzenia sobie z impulsami, które popychają go do wyrządzania sobie krzywdy. Wcześniej trzeba jednak również nauczyć się je rozpoznawać, aby już na etapie doświadczenia natłoku trudnych emocji, przedsięwziąć środki ostrożności. Najważniejsze jest jednak to, że realna pomoc przynosi bardzo dobre efekty. Klinika psychiatrii, w której pracuje się zgodnie ze standardami psychoterapii poznawczo-behawioralnej, będzie dobrym miejscem na leczenie osób autodestrukcyjnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *